Nefes ve Ben

Cennet vermem gereken bir karardır. Bu dünyada kendi cennetimizi de, cehennemimizi de yaratanlar bizler değil miyiz?

Hayatı erteleyen, anı kaçıran, yaşamın içinde değil kıyısında yaşayanlar, mutluluğu hep gelecekte arayanlar, bir ev, bir araba için çalışan, faturalarla boğulan, çocukların geleceğini garanti altına almak için didinen bizden başkası değil de kimdir?

Bir de bunlara yetmezmiş gibi üzerimize yapıştırılan siyaset oyunları, yaşama öl diyen sistem kurbanları bizler. Nasıl olur da cennet vermemiz gereken bir karardır, peki Alice harikalar diyarında biz mi bilmiyoruz diye içinizden soruyorsunuzdur. Evet, cennet vermemiz gereken ve hemen şimdi vermemiz gereken bir karardır.

Ya yaşadığımız hayatın kurbanıyız ya da şampiyonu. Ben çocukluğumdan beri şampiyon olmayı seçtim. Arada ego sistemine kapılıp kurban olsam da, her şeye rağmen daima hayatımın şampiyonuyum.

Ve hakikat aslından bize cenneti, huzuru, sevgiyi sunar. Kaldırın gözünüzdeki perdeyi, bir bakın cennetinize, içinizdeki cennete: zenginliğine, hoşgörüsüne, mutluluğuna, sonsuz sevgisine ve ilahi aşkına. Ve uyanın farkındalığınıza. Ve adım atın hakikat cennetine.